French deck
enfuir
verb·b1

enfuir

To run away; to flee

Je m'enfuis.

Il s'est enfui.

present jeje m'enfuis
I run away
passe compose jeje me suis enfui(e)
I ran away / I have run away
futur jeje m'enfuirai
I will run away
imperatif tuenfuis-toi
(you) run away!
participe presentenfuyant
running away
participe passeenfui
run away / fled