German deck
klopfen
verb·b1

klopfen

To knock or tap (on something); to knock at a door/window

Da klopft jemand ans Fenster.

Klopf an!

infinitiveklopfen
to knock / to tap
present ichich klopfe
I knock / I am knocking
present erer klopft
he knocks
perfekthat geklopft
has knocked
prateritumklopfte
knocked (simple past)
imperativKlopf!
Knock! (imperative)